لا ينكف ( ايضا ) . نكف ( nakf ) و ( nakaf ) م . ع . نكفت من الشئ نكفا ( از باب نصر ) و نكفت نكفا ( از باب سمع ) : ننك داشتم آن چيز را و باز ايستادم از آن . نكف ( nakaf ) ا . ع . غده‌هاى خرد و كوچكى كه در بن زنخ و نرمهء گوش و پس گوش باشند ، واحد آنها : نكفة . نكف ( nakaf ) م . ع . نكف منه نكفا ( از باب سمع ) : بيزار شد از آن . و نكفت اليد : دردناك گرديد دست . نكفات ( nakaf t ) ع . ج . نكفة . نكفة ( nakfat ) و ( nokfat ) و ( nakafat ) ا . ع . بن استخوان زنخ . نكفة ( nakafat ) ا . ع . يكى از غده‌هاى واقع در ميان بن زنخ و نرمهء گوش . ج : نكفات . نكفتان ( nakfat ne ) و ( nokfat ne ) و ( nakafat ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو بن استخوان زنخ از چپ و راست . نكل ( nekl ) ا . ع . قيد و بند و بند سخت و بند آتشين . و نوعى از لگام و لگام ستور نامه‌بر . و آهن لگام . و مهار و مهار شتر . ج : انكال . قوله تعالى : إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا وَ جَحِيماً . و انه لنكل شر اى ينكل به اعداؤه . نكل ( nekl ) و ( nakal ) ص . ع . رجل نكل : مردى كه از وى دربند شوند دشمنان وى . و كذلك : رجل نكل . نكل ( nokl ) ا . ع . آنچه بدان سزا كنند و عقوبت رسانند . يق : رماه بنكله . نكل ( nakal ) ا . ع . طنابى كه در پايين دول بزرك مىبندند . و مرد توانا و دلير و زيرك و آزموده‌كار . و اسب قوى رام آزموده . الحديث : ان الله يحب النكل على النكل . نكل ( nakal ) م . ع . نكل نكلا ( از باب سمع ) : عقوبت و سزا پذيرفت . نكل ( nekel ) و ( nakl ) ا . پ . پسر امرد و نوخاسته . نكلة ( naklat ) ا . ع . بدى و سختى و بلايى كه بر كسى رسد . نكلة ( noklat ) ا . ع . سزا و آنچه بدان مردم را بسزا رسانند . و حصار و بارو . نكمة ( nakmat ) ا . ع . رنج و مصيبت دشوار و سخت . نكنكة ( naknakat ) م . ع . سخت گرفتن بر غريم . و اصلاح كار كردن . يق : نكنك العمل : اصلاح كرد و نيكو نمود آن كار را . نكو ( neku ) و ( nekov ) ا - ص . پ . واو اول مجهول - نيك و نيكو و خوب و خير و هر چيز خوب و نيكو . نكوب ( nokub ) م . ع . نكبت النكباء نكوبا ( از باب نصر ) : وزيد نكباء . و نكب نكابة و نكوبا . ر . نكابة . و نكب نكبا و نكوبا . ر . نكب . نكوب ( nokub ) ع . ج . نكب . نكوخواه ( neku - x h ) ص . پ . واو دويم معدوله - خيرخواه و نيك‌انديش . نكور ( nokur ) م . ع . نكر نكرا و نكورا . ر . نكر ( nokr ) و ( nokor ) و ( nakar ) . نكوراى ( neku - r y ) ص . پ . آنكه در مشورت و در قضاوت داراى راى نيك و انديشهء نيكو باشد . نكوز ( nakuz ) ص . ع . چاه بىآب . ج : نكز . نكوز ( nokuz ) م . ع . نكز الماء نكوزا ( از باب نصر و سمع ) : فرو رفت آب در زمين . نكوسير ( neku - seyar ) ص . پ . نيكو سيرت و خوش اخلاق . نكوص ( nokus ) م . ع . نكص نكصا و نكوصا . ر . نكص . نكوع ( naku ' ) ا . ع . زن كوتاه بالا . ج : نكع . نكوكار ( neku - k r ) ص . پ . نيكوكار . نكول ( nokul ) م . ع . نكل عن العدو نكولا ( از باب نصر ) : پس ماند از دشمن و ترسيد و ضعيف و سست شد . و نكل الرجل : خواست آن مرد كارى بكند و ترسيد . و نكل عن اليمين : باز ايستاد از سوگند و امتناع كرد . و نكل بفلان نكلة قبيحة : رسيد بفلان بدى و سختى و بلا . و نكل عنه نكولا ( از باب ضرب و نصر و سمع ) : سپسايگى برگرديد از آن و ترسيد و بددل شد . نكول ( nokul ) ا . پ . مأخوذ از تازى - برگشتگى و اعراض . و نكول از سوگند : امتناع از سوگند و سوگند نخوردن . و نكول كردن : بازگشتن و امتناع كردن و اعراض نمودن . نكونام ( neku - n m ) ص . پ . كسى كه معروف و مشهور به خوبى و نيكى باشد و نيكوكار بود . نكونامى ( neku - n mi ) ا . پ . نيك نامى و نيكوكارى . نكونتن ( nakunetan ) ف م . پ . بلغت زند و پازند : كشتن . نكوه ( nakuh ) ا . پ . آنكه عيب جويى مىكند و بد مىگويد و تهمت مىكند .